Archive for the Spor Söyleşi Category

Barış Özbek

Posted in Spor Söyleşi on 02 Nisan 2010 by Mevsimsiz_Kar
Galatasaray’ın orta sahadaki dinamosu Barış Özbek’ten çarpıcı açıklamalar!.. Sarı kırmızılı ekibin genç yıldızı, transferinden milli takıma takıma kadar bir çok konuda samimi açıklamalar yaparken Almanya Milli Takımı’nın patronu Joachim Löw için de sert ifadeler kullandı!

Barış Özbek, daha önce Almanya Milli Takımı’nı seçtiği için pişman olduğunu söylerken "Almanya’da işler hep iyi gitti ama Türkiye’de oynamamın bir problem olacağını biliyordum. Çünkü çok fazla göz önünde olan bir lig değil. Almanya için oynamak istediğimi söylemiştim, hatta bu yönde olumlu konuşmalar vardi ama hiç birşey olmadı ve çok kızgınım." dedi.
 
Joachim Löw ile İstanbul’da görüştüğü ifade eden genç oyuncu, "2008 yılında Türkiye ile Avrupa Şampiyonası’na gitme şansım varken, ben U21 Almanya takımını tercih ettim ama bütün eleme maçlarında oynamama rağmen götürülmedim. 2009’daki UEFA Kupası finali öncesi Joachim Löw ile İstanbul’da görüştüm. Bana başka bir ligde oynamamın daha iyi olabileceğini söyledi. Ama ben Galatasaray gibi büyük bir kulüpte oynuyorum. Lig maçları ve Avrupa Kupası maçlarında oynuyorum ama şans bulamıyorum. Beni bir kere bile olsa kampa çağırabilirdi." diyerek Alman hocaya olan tepkisini ortaya koydu.
 
"KARARIMI VERDİM"
"Löw’le bir gün mutlaka yine karşılaşacağız" diyen genç oyuncu, "Belki Dünya Kupası’nda değil ama en geç Avrupa Şampiyonası’nda. Artık soru Almanya mı Türkiye mi değil; Ben kararımı verdim. Artık Guus Hiddink Milli Takim’ın başında ve bizim teknik direktörlerimiz Frank Rijkaard ve Johan Neskeens’i iyi tanıması benim için bir avantaj. Onlardan gerekli bilgileri alacaktır" diyerek Türkiye için oynamak istediğini açıkladı.
 
"İNGİLTERE, İTALYA VE ALMANYA’DAN TEKLİFLER VAR"
Galatasaray’daki geleceği hakkında konuşan Barış Özbek, "Beni isteyen kulüplerin olduğunu biliyorum. Almanya’dan, İngiltere’den ve İtalya’dan teklifler aldım. Ama eğer gidecek olursam gidecegim kulübün de Galatasaray’ın seviyesinde olması gerekiyor, yoksa bir transferin manası yok" ifadelerini kullandı. Hayran olduğu futbolcularla kupalar kaldırdığını belirten sarı kırmızılı oyuncu, "Hep Galatasaray formasını giymek istedim. Hakan Şükür ve Hasan Şaş’ın posterleri ile büyüdüm ve birgün bu efsaneler ile kupa kaldırdım. Ama artık kendimi Avrupa’nın iyi bir kulübünde de ispatlamak istiyorum." şeklinde konuştu.
 
"FELDKAMP DEDEM GİBİ"
Eski hocası Karl-Heinz Feldkamp’ı da unutmayan Barış, "Bana bu sahnede şans tanıdı, ona minnetarim ve hala görüşürüm. Benim için bir baba gibidir, hatta dede diyebiliriz. Şansımı iyi kullandım, şampiyonluklar yaşadim ve böyle bir kulüpte kendimi ispatladığım için çok mutluyum." diye konuştu.
 
"RİJKAARD’A ZAMAN LAZIM"
Barış Özbek, yeni hocası Frank Rijkaard’a övgüler yağdırırken "Kariyeri hakkında çok fazla konuşmaya gerek yok, kazanabilecek herşeyi kazandı. Çok iyi bir kadroya sahip, neredeyse herkes Milli Takim’da oynuyor ve kimi oynatacağı konusunda zorluk çekiyor, çünkü kadroda herkes oynamak istiyor. Hocamız İspanya gibi bir ligden geldi buraya. Orada şartlar çok daha iyiydi, havası bile daha iyiydi. Burada eksi 25 derece ve sahası buz olan deplasmanlara gidiyor mesela. Rijkaard’a zaman vermek gerekiyor. Türkiye’de çalısmak zor, çünkü şampiyon olmak zorundasınız" ifadelerini kullandı.

Reklamlar

Gitmek istiyorum!

Posted in Spor Söyleşi on 01 Nisan 2010 by Mevsimsiz_Kar

Galatasaray ve Türk futbolunun genç yıldızı Arda Turan’dan çarpıcı açıklama: "Gitmek istiyorum çünkü bu ülke şartları beni çok zorluyor. Çok üstüme geliyorlar, sıkıyorlar, keyfimi kaçırıyorlar"

TFF’nin dergisi Tam Saha’ya konuşan Arda Turan birbirinden çarıpıcı açıklamalarda bulundu !.. Çok üzerine gelindiğini ve çok bunaldığını belirten Arda Turan, bu nedenle Avrupa’ya gitmek istediğini belirtti.
  
"Burada bir maç kaybettiğin zaman 15 gün sokağa çıkamıyorsun. Saçlarımda aklar oluşmaya başladı" diyen genç futbolcu, gülmeyi, eğlenmeyi, yaşamayı seven bir insan olduğunu ve Avrupa’da başarısız olma ihtimali olsa da denemek istediğini ifade etti.
 
Medyaya bir çok eleştiride bulunan Arda, bunun yanı sıra Milli Takım için de yine çarpıcı açıklamalar yaptı. "Finallere gidemediğimize az üzüldüm" diyen Arda, sözlerini "Bu ülkede bizim Dünya Kupası’na gitmemizi istemeyenler vardı" diye sürdürdü.
 
Bu arada Milli Takım için bir stadın belirlenmesininin de iyi olacağını kaydeden Arda "Mesela Şükrü Saracoğlu Stadı Milli Takım stadı olarak belirlensin, her maçımızı orada oynayalım" dedi.
 
İşte Arda’nın Tam Saha’dan Mazlum Uluç’a yaptığı açıklamalar:
 
Milli Takım gemisi yeni bir kaptanla yeni bir hedefe yelken açıyor. Ancak bu konuyu konuşmadan önce derin bir hayal kırıklığıyla biten 2010 Dünya Kupası yolculuğumuzdan söz edelim. Nerelerde yanlış yaptığımızı ortaya koyarsak bu muhasebe 2012 hedefine yürürken yolumuzu aydınlatabilir diye düşünüyorum.
Samimiyetle söylüyorum, ilk defa az üzüldüm. Gerçekten oyun anlamında her şeyi yaptığımızı düşünüyorum. Dönüp maçlara baktığımda, hepsinde rakiplerimizden daha iyi oynadık. Ama biz duran toptan gol yiyoruz. 90 dakikanın 85 dakikasında iyi oynadığımız bir maçı 5 dakikalık konsantrasyon eksikliği nedeniyle kaybediyoruz. Bu bizim klasik yapımız. Estonya’da berabere kaldığımız maç var; o maç aynı şekilde oynansın bir daha asla o sonuçla bitmez. Deplasmanda İspanya’ya kaybettiğimiz maç var. Bir kişi İspanya’nın nasıl bir takım olduğunu göremiyor ve bizim o gün oynadığımız futbolu eleştiriyorsa, ben gerçekten o kişinin futboldan anlamadığını düşünürüm. Çünkü o gün pozisyonuna sadık, iyi oynayan hatta İspanya’dan daha etkili pozisyonlar bulan bir takım görüntüsündeydik. Ancak 1-0 öne geçtikten sonra Bernabeu’nun atmosferini kullanıp kazandılar. Ama Ali Sami Yen’de onları mahvettik. 3-0 bitebilecek maçı 2-1 kaybettik. Neden? 1-1’i korumayı düşünmedik. Eğer 1-1’i korusaydık o 1 puan bizi ikinci yapmaya yeterdi. Ama onu düşünmedik. Çünkü Türk insanın ve Türk medyasının üç günlük maç aralarındaki baskısı bizi etkiliyor. Sadece kazanmayı istiyorsunuz. Aslında ben artık kendi oynadığım maçlar için hep mantıklı skoru düşünüyorum. Dünyanın en büyük takımında da oynasam, o gün için beraberlik yetiyorsa ben o avantajı kullanırım. Artık bu mantalitedeyim. İspanya’ya saldırdık da ne oldu?  O gün 1 puan alsaydık bugün belki Dünya Kupası finalistlerinden birisi olacaktık.
   
Takım olarak da mı böyle düşünüyorsunuz artık?
Takım olarak da olgunlaştığımızı düşünüyorum. Çünkü aynı oyuncularla 4-5 yıldır birlikte oynuyoruz. Buraya geldiğimde 18-19 yaşındaydım, her milli maç bizi olgunlaşmaya götürdü. Oyun anlamında, performans anlamında iyi işler yaptık. Ama Dünya Kupası’na gidememek hayal kırıklığı tabii ki.
    
2010’a gidememek, o futbol karnavalının içinde yer alamamak Türk futboluna ve kişisel olarak oyuncuların kariyere neler kaybettirdi sence?
Çok büyük şeyler kaybettik. Dünya Kupası’na gitmek çok önemli bir şeydi. Orada Avrupa Şampiyonası’ndan daha büyük bir başarı elde edebilirdik. Çünkü Avrupa Şampiyonası’nda hep üst düzey Avrupa takımlarıyla oynuyorsunuz. Dünya Kupası’nda ise nispeten daha zayıf takımlar var. İyi konsantre olduğumuzda bu takımın iyi yerlere gidebilecek potansiyeli var. Çünkü bu takım cesaretli oyunculardan kurulu. Bu çok farklı bir şey. Cesaretli, iyi mantaliteye sahip, kazanmak isteyen, kimseden korkmayan oyunculardan oluşan bir takımız. Futbolcular da kariyer olarak çok şey kaybetti. Dünya Kupası gerçekten bir karnaval. Bütün dünyanın gözü orada olacak. Hem Türk futbolunu hem de kendimizi tanıtmak için büyük bir fırsattı. Bir Avrupa Şampiyonası bizi bireysel olarak ne kadar ileriye taşıdı. Dünya Kupası’nda bir o kadar daha ileriye gidebilirdik. 
   
"DÜNYA KUPASI’NA GİTMEMİZİ İSTEMEYENLER VARDI"
Peki, 2010’u hangi duygularla izleyeceksin?

Elemelerin hemen hemen her maçında oynamış birisi olarak vicdanım rahat. Futbol keyfi almak için televizyonun karşısına geçeceğim. Çünkü ben ve arkadaşlarım elimizden gelen her şeyi yaptık. Ama şu yönden çok üzgünüm, bu ülkedeki herkes bizim Dünya Kupası’na gitmemizi istemiyordu. Bunu söyleyince şimdi “Arda çok konuşuyor” diyecekler.
  
“Herkes Dünya Kupası’na gitmemizi istemiyordu” derken bunu hangi anlamda söylüyorsun?
Yani en azından herkesin bu inancı taşımadığını söylüyorum. İyi takım olmadığımızı söyleyenler var. Bosna-Hersek ülke olarak bizden daha fazla inanmıştı. Bizim insanlarımızın bir kısmı ise Avrupa Şampiyonası’nda yarı final oynamış takımlarına inanmıyordu. 
  
Bu neden kaynaklanıyor sence? 
Bizim insanımızın karakteristik yapısı bu. Avrupa üçüncülüğü bu ülke insanları için başarı değil. Her zaman Avrupa üçüncüsü oluyoruz ya!
 
2010’da olmama hali 2012 elemeleri için ekstra bir itici güç olur mu?
Tabii ki olur. Bir turnuva kaçırdık, bir daha kaçırmak istemeyiz. Bence güzel de bir kura çektik. Bir de rakiplerle oynayacağımız maçlarda deplasman havası yaşamayacağız. İyi konsantre olursak, iyi motivasyon sağlarsak bu gruptan mutlaka çıkarız.
  
Gruba genel bir bakış atarsak Almanya ile çekişecekmişiz gibi görünüyor. Ancak Dünya Kupası elemelerinde de İspanya-Türkiye gibi bir tablo varken aradan bizim yerimize Bosna-Hersek çıktı. 
Artık futbolda biz ve o yok. Çünkü herkes pozisyonuna sadık bir oyun oynuyor. Bu nedenle çok iyi takımların bile bulduğu pozisyonların sayısı 6-7’yi geçmiyor. Bunları da kaçırdığınız zaman oyun dengede gidiyor. İşte biz Estonya’da, Bosna’da kaçırdık, içerideki İspanya maçında kaçırdık. Futbol 90 dakika boyunca çok iyi konsantre olmanız gereken bir oyun haline geldi. Evet, Almanya’nın ve bizim bir avantajımız var. Ama kesinlikle günümüz futbolunda favori diye bir şey yok.
  
Peki, ne yapmak gerekiyor o zaman?
Her maçı ayrı bir final gibi görmek ve onun gereklerini yerine getirmek, 90 dakikaya odaklanmak, yoğunlaşmak gerekiyor. Çünkü 90 dakika çok iyi savaşıyorsunuz ama bir duran toptaki konsantrasyon kaybınız bütün emeklerinizi boşa çıkarıyor. İspanya’daki maçta bunu yaşadık. Bir duran topta Pique gelip vurdu ve iş bitti. 
  
"ALMANYA EŞLEŞMESİ AVANTAJ"
Yine de takımlara tek tek bakarsak, en ciddi rakibimiz Almanya olarak görülüyor. Bir kere büyük turnuvaların tümüne katılma ve hatta katılmanın ötesinde şampiyon olma alışkanlıkları var. Bir yandan bizim Milli Takımlarımızdaki oyuncuların önemli bir bölümünü de onlar yetiştiriyor. Almanya eşleşmemizi nasıl değerlendiriyorsun?

İspanya, İngiltere veya İtalya eşleşmesine göre Almanya eşleşmesi bence çok daha iyi. Almanya kaliteli bir takım ama son oynadığımız Avrupa Şampiyonası yarı finalinde onlardan daha iyi futbol oynayabildiğimizi de gösterdik. Şansları eşit iki maç oynayacağız. Bence Almanya eşleşmesi dezavantaj değil avantaj. 
  
Grubun bir başka takımı Belçika ile Euro 2008 elemelerinde birlikteydik ve iki maçta da yenemedik. 
Bence İstanbul’daki maçta kazanabilecek kadar üstün futbol oynadık. Rövanşta ise zaten her şey bitmişti ve maçın havası yoktu. Ama bu sefer öyle olmayacak. Tamam, Advocaat’la yeni bir yapılanmaya girdiler, yurtdışında iyi takımlarda oynayan oyuncuları var ama ne olursa olsun bizim kadar kaliteli bir takım değiller. 
  
Avusturya hakkında neler düşünüyorsun? Onlar da 2008 finallerine umulanın üzerinde futbol oynamışlardı. 
Başta da dediğim gibi hepsi zor maç olacak. Ama iyi hazırlanırsak sorun yaşamayız. Aslınla bakarsanız Azerbaycan maçı da Kazakistan maçı da zor olacak. Çünkü artık her takım en azından savunma yapmasını biliyor.
  
Takımın başında artık Hiddink olacak. Uzun süren yeni teknik direktör arayışlarında senin içinden neler geçti? Hiddink’in gelişini nasıl yorumluyorsun?
Ben o süreçte de ne düşündüğümü söylemiştim. Her zaman Türk hocadan yana oldum. Fikrimi söylediğimde “Bu Arda’nın haddine değil” dediler. Hayatında futbol oynamamış insanlar bu konuda fikir beyan ediyorsa, bu onlardan çok benim haddimedir. Ben bu Milli Takım’ın futbolcusuyum ve bu ülkenin Milli Takımı’nın başına geçecek teknik direktörün uyruğu hakkında söz söylemem kadar doğal bir şey olamaz. Steven Gerard ile Frank Lampard çıkıyor ve İngiliz Milli Takımı’nın başına kimin geçmesi gerektiğiyle ilgili isim söylüyor. Ben söyleyince “Arda’nın haddine değil” oluyor. Benim haddime değilse, hiç kimsenin haddine değil. Ben fikrimi söyledim, “Türk hoca olmasından yanayım” dedim. Çünkü duygular da önemli. Ama Hiddink kararına da saygı duyuyorum. Sonuçta Hiddink çok iyi bir hoca, kariyeri ortada. Umarım Milli Takımımıza çok faydalı olur. 
    
“Duygular önemli” dedin. Gerçekten de Türk oyuncusunun duygusal bir yapısı var. Dolayısıyla aynı dili konuştuğu teknik adamla en azından motivasyon açısından daha sağlıklı bir ilişki kurabildiği söylenir. Şimdi Hiddink’le neler yaşanacak?
Gerçekten de Türk insanının duyguları her zaman önde gelir. Evet, profesyoneliz ama kimse kimseyi kandırmasın, bizim duygularımız her zaman ön plandadır. Ben de o yüzden Türk antrenör demiştim. Ama şimdi de bizi çok yakından tanıyan Oğuz Hoca var. 
   
Bir de Gerets örneği var önümüzde. Onun döneminde para pul almadan kendi kendini motive eden bir futbolcu topluluğu şampiyon oldu Galatasaray’da.
Doğru. Bu da çarpıcı bir örnek. Zaten her şey oyuncuda biter ve oyuncular kendi kendini motive etmesini bilir. Ama Gerets döneminde de Erdal Keser vardı, bizi iyi tanıyan Stumpf vardı. Bir de Gerets farklı yapıda bir teknik direktördü. Belçikalıydı ama bizim karakterimize yakın bir insandı. Duygusal, savaşmayı seven, takımına hırsını aşılayabilen ve zorluklarla boğuşmayı bilen bir antrenördü Gerets. Dilerim Hiddink’le de aynı havayı yakalayabiliriz. 
   
Hiddink’in şöyle bir avantajı da olabilir. Çok farklı ülkelerin takımlarını çalıştırdı ve başarı sağladı. Yani kendi dilini konuşmayan insanlarla anlaşmasını da bilen birisi. Dolayısıyla burada da bu özelliğini avantaja çevirebilir.
Doğru, olabilir tabii. Hiddink çok büyük bir hoca ve kariyeri asla tartışılmayacak bir teknik adam. Mutlaka katkıları olacaktır.
   
Hiddink bir sistem adamı. Türk oyuncusunun ise Rijkaard’ın da söylediği gibi bir oyun disiplini ve taktik uyum sorunu var.  Oyuncularımız yetenekli ama daha çok doğaçlama oynamayı seviyor. Bu durum sence yeni dönemde nasıl bir tablo ortaya çıkartır?
Milli Takım’da bunları aştık artık. Herkes pozisyonu biliyor ve herkes sisteme uymanın bilincinde. Sol kanatta oynayan bir adam sağ kanada gidip pres yapamayacağını biliyor artık. Futbol oynamayı öğreniyoruz yavaş yavaş (gülüyor).
   
Yıllardır bir Türk futbol modelinin oluşturulmasından söz ediliyor ancak ortada henüz böyle bir model olduğu söylenemez. Sence bizim oyuncu yapımıza göre Türk futbol modelinin oyun anlayışı nasıl olmalı?
Türk futbol modelinden söz edilecekse her zaman oynamayı düşünen bir takım olmalıyız. Çünkü biz savunma yapmayı çok iyi beceremiyoruz. Biz topa sahip olarak savunma yapmalıyız. Hep oynayan ve hücum eden bir takım olmalıyız. 
    
"BÜTÜN SUÇ GENÇ OYUNCULARDA MI?" 
Türkiye’de genç oyuncuların üzerinde beklentilerin oluşturduğu bir baskı var ve sen bu baskı çemberini kırarak ufkunu açanlardan birisin. Ama her oyuncu için aynı şey söz konusu değil. Genç oyunculara yüklenen sorumluluğun ağırlığı hakkında neler söyleyebilirsin?
 
Daha bugün yeni bir röportaj okudum. İsim vermeyeceğim ama bir altyapı sorumlusu, kendi altyapısında oynayan oyuncuyu eleştiriyor. 40 maç yenilmeyen bir Genç Milli Takımımız vardı. 1987 grubunda inanılmaz oyunculara sahiptik. Cafer Can, Mülayim, Uğur Uçar, Serdar Özkan, Gürhan Gürsoy, İlhan Parlak, Ergün ve içinde daha birçok oyuncunun bulunduğu 40 maç yenilmeyen o takıma bakıyorsunuz, bugün sadece 2-3 tanesi oynuyor, sadece 1-2 tanesi ilk on birde yer alabiliyor. Böyle bir yerde bütün suç çocuklarda mı?
  
Sorun nerede peki?
Sorun çocukların kişisel gelişimini sağlayamamakta. Onlara yardımcı olamamakta. O psikolojik dönemde, destekle beraber çıkmalarını sağlayamıyorlar. O çocuklar okullarında çok üst düzey eğitim görmüyorlar ki. Aile durumları da çok iyi olamayabiliyor. Biz İngiltere’de, Hollanda’da, Fransa’daki gibi büyümüyoruz ki. Dertlerle, sıkıntılarla büyüyoruz. Bu çocuklara yardım etmezseniz, kötü oynama fırsatı vermezseniz bu çocuklar çıkamaz. Fabregas Arsenal’deki ilk döneminde her maçında iyi mi oynamıştı? Açsın maç kasetlerini baksınlar. Bu çocuklara 10 maç versinler, eminim ki hepsi büyük takımların tümünde oynayacak kalitede.
   
Sen nasıl başardın?
Bunun birkaç sebebi var. Ailem ve yaşadığım tecrübeler çok önemli. Ama bir de Marcel Desailly’nin “kaptan” kitabını okumuştum. Bir genç oyuncunun yaşadığı bütün sıkıntıları anlatıyordu. O kitap beni bir çıkış noktasına itmişti. Her futbolcunun böyle zorluklar yaşadığını ve bu zorlukları yenenlerin çıkış yapabileceğini öğrenmiştim. Tabii bir de Fatih Terim’in, Hagi’nin, Manisaspor’da Ersun Yanal’ın katkıları var. Geri dönüşümde Gerets’in şans vermesi ve benim o şansı ilk seferinde iyi kullanmam var. Belki o ilk şansı iyi kullanamasaydım ben de bugün olmayacaktım. Bu ülkede çocuklar böyle kayboluyor işte. Ama sorarsanız hep hocalarımız haklı. Hepsine saygım sonsuz ama öyle bir şey yok. Çok yetenekli çocuklar göz göre göre gidiyor. Kaç tanesi çocuklara özel antrenman yaptırmış? Kaç tanesi çocuklara mental bir antrenman yaptırmış? Kaç tanesi çocuklar için bir psikolog getirmiş? Kaç tanesi tahtada 1 saat boyunca pozisyonunu, oyununu anlatmış?
   
Bunların hiçbiri yok mu yani altyapılarda?
Yok tabii. Kim, çocuğu alıp 4-4-2’de nerede, nasıl durulur, top ceza sahasına yaklaştığında defans oyuncusu alandan adama geçer, çünkü golü adam atar diye öğretmiş?  Bana hiç kimse 4-4-2’yi anlatmadı. “Oradan oraya, buradan buraya kayacaksın” dediler sadece. Ama 4-4-2 sadece böyle bir şey değil ki. Alanı nerede kapatırsın, alandan adama nerede geçersin, mesafeleri nerede daraltırsın, nerede oyunu açarsın? Üç kişiyi geçip de orta yapabilirsiniz, hiç kimseyi geçmeden de orta yapabilirsiniz. Ama ben bunları yeni öğreniyorum. Bunları öğretmedilerse benim suçum ne? Ben bunları A Milli Takım’da öğrendim. Fransız çocuklar, Benzema’lar, Hatem Ben Arfa’lar bunları 15 yaşında biliyordu, ben şimdi öğreniyorum. E bana öğretmiyorlarsa suç kimde? Sonra beni onlarla kıyaslıyorlar. Beni onlarla niye kıyaslıyorsunuz ki? Benim kendi ülkemde giydiğim cekete kızıyorlar. Neymiş, özel hayatımı göz önünde yaşıyormuşum. Ben göz önünde yaşamıyorum. Üç günde bir maç oynuyorum, haftada bir kez yemeğe gidiyorum. Oraya 35 tane kamera geliyor. Kusura bakmasınlar ama 35 kamera oraya geliyor diye haftada bir kez gittiğim yemekten kaçamam yani. Giydiğim ceketi eleştireceklerse eleştirsinler. Umurumda değil. 18-19 yaşındaki çocuğun hiçbir şeyine izin vermiyorsun, sadece eleştiriyorsun. Çocuk güzel kızla gezemiyor, iyi arabaya binemiyor, kaliteli yemek yiyemiyor, psikoloğunu tutmuyorsun, iyi antrenman vermiyorsun, sonra çocuk büyük futbolcu olsun diye bekliyorsun. Olamayınca da suçluyorsun. Ben bunu kabul etmiyorum. İsteyen bana “Çok bilmişsin” desin. Peki, o çocukları oynatan nasıl oynatıyor? Fatih Hoca kimleri oynattı. Ersun Yanal, Yılmaz Vural, Tolunay Kafkas,  Ertuğrul Sağlam, Abdullah Avcı, Samet Aybaba, Thomas Doll nasıl oynatıyor? Zaten artık o hocaların zamanı. Gençleri oynatanlar fark oluşturuyor. Herkes bu hocaların takımlarından bahsediyor. Çünkü bu genç çocuklar oynamak istiyor ve fırsatını bulduklarında da ellerinden gelenin en iyisini yapıyor. Ben bunlara kafamı takıp düşünsem eriyip giderim. 
   
Baskı altındaki genç oyuncu sosyal hayata katılmak ve kendini kişisel olarak geliştirmek konusunda böylesine sağlıksız bir ortamda ne yapabilir?
Asıl mesele bu zaten. Çocuklar sosyal hayatlarını geliştirmedikleri için kendilerini sahaya da yansıtamıyor. Çünkü özgüvenleri eksik kalıyor. Sanat önemli, dizi oyuncuları önemli ama futbolcular bu halkın en önemli figürleri. Çünkü bu ülkede herkes futbol konuşuyor, futbolla yaşıyor. Bu derece önemli bir aktivitenin figürü olan 17-18 yaşındaki oyuncular sinemaya gitmeli, kız arkadaşıyla gezmeli, izin gününde gece hayatına da gitmeli. Ha, çok alkol alıyorsa uyarırsınız. Eğer oyuncu yaşayamazsa olmaz. Ben senede 50 maç oynuyorsam insanlar buna saygı duymalı. İyi oynamış, kötü oynamış önemli değil. 50 maç sahaya çıkmak dile kolay. Demek ki ben futbola aşığım, Galatasaray’a çok aşığım. Birinin bunu anlayamaması için kör olması lâzım. Arkadaşlarım doğum günümle ilgili bir DVD hazırlamış, annemin de görüşlerini almışlar. Annem “Yani” diyor, geveliyor, “Oğlum Galatasaray’ı çok seviyor” diyor, düşünüyor, “Ya her şeyi Galatasaray oğlumun” diyor. Annem bunu anlatmak istiyor. Yani ben böyle bir adamsam, futbola âşıksam, kıyafetimi çek koy, ama saatlerce programında eleştirme. Bu çocuğun annesine, babasına, kız arkadaşına lâf söyleme. Bu çocuk da insan. Ben insanların ailesiyle, kız arkadaşlarıyla ilgili konuşuyor muyum? 
   
"HERKES İŞİNİ YAPARSA HERŞEY ÇOK GÜZEL OLUR"
Bunları yapanlar, “Biz bu futbolcuları rahat bıraksak da işlerini daha rahat yapsalar, futbolumuz da bir adım daha ileriye gitse” diye düşünmüyor mudur sence?

Olur mu? O zaman reyting alamazlar. Sonra herkes “Türk futbolu nereye gidiyor?” diyor. Oysa herkes kendi işini iyi yapsa futbolumuz çok daha iyi yerlerde olacak. Mesela herkes hakemlere yükleniyor. Oysa hakemlerimiz bugün çok daha iyi maç yönetiyor. Onlardan çok memnunum. Tabii ki takım kaptanıyım ve tepki veriyorum ama durup baktığımda hakemlerin büyük bir gelişme gösterdiğini görüyorum. Herkes kendine bakıp düzetmeye çalışsa çok daha güzel olacak. Bir şey söyleyeyim mi, Kayserispor’la berabere kaldık, zemin de kötü ama Kayseri’de oynamak çok hoşuma gidiyor. Yöneticilerimiz, başkanlarımız 18 tane şöyle stat yapsalar da baksak futbolumuz nasıl ileri gidiyor. 
    
Kadir Has Stadı’nda oynamak gerçekten de farklı mı?
Olmaz olur mu? Seyircinin bir “Oooo” diye bağırması bile hoşuna gidiyor insanın. Soyunma odaları harika… Bir de zeminini düzeltseler o güzelim stadın. Gerekirse 6 ay maç oynatmasınlar ama zemini düzelsin. O stadı Kayseri’ye kim yaptıysa Allah ondan razı olsun. Bursa’nın böyle bir stadı olsa ne güzel olur. O zaman Bursa’dan hiç bir takım çıkamaz. 
   
Eğer 2016 Avrupa Şampiyonası adaylığımız kabul edilirse birbirinden güzel 6 stadımız daha olacak. 
Her şehre böyle statlar lâzım. Futbolcu iyi statta iyi futbol oynar. Avrupa Şampiyonası finallerinde 10 kere oynayayım, hepsinde iyi oynarım. Top güzel, zemin güzel, atmosfer güzel, kendimi de kuvvetli hissediyorsam neden kötü oynayayım? Bu anlamda Türkiye’nin 2016 adaylığı gerçekten çok önemli ve eğer kazanırsak Türk futbolun büyük bir aşama gerçekleştirir. 
   
Herkesin işini yapması gerektiğinden söz ettin. Statlar konusunda topu yöneticilere attın. Futbolumuzun gelişmesi için başka kimler mesleğini iyi yapmalı?
Futbolu da iyi yorumlayan insanlara ihtiyaç var. Rıdvan Dilmen iyi yorumluyor mesela. Futbolu çok iyi bildiğini hissediyorsunuz. Onu arayıp konuşuyorum. Hakan Şükür de iyi yorum yapıyor, onunla da konuşuyorum. Zeki Çol, Ömer Üründül de iyi yorumluyor. Futbolcunun psikolojisinden anlıyorlar. Ben onların hiç kimsenin kıyafetine bir şey söylediğini duymadım, hep futbolu yorumladılar. Bir Banu Yelkovan, bir Kanat Atkaya iyi yorum yapıyor. Onları izlediğinizde ya da okuduğunuzda farklı bakış açıları yakalayabiliyorsunuz. Birileri ülke futboluna katkı yapacaksa böyle yapmalı. NTV’de “Yenilsen de yensen de” diye bir program var, taraftarlar katılıyor. Ama oraya gelen taraftarlar da çok bilinçli. Onları dinlemek de hoşuma gidiyor. 
    
Takımlarımızın uluslararası alanda belli bir noktaya kadar gelip orada tıkandığını görüyoruz. Bu tıkanma sence nereden kaynaklanıyor?
Dediğim gibi, 90 dakika iyi oynuyorsunuz ama bir anlık konsantrasyon hatasından golü yiyorsunuz. Mesela Atletico Madrid maçında taçtan gol yedik. Siz istediğiniz kadar penaltımızı vermediler diye feryat edin. Adamlar taçtan, kornerden gol yemiyor. Siz böyle gol yerseniz elenirsiniz. Ben inanıyorum ki Uğur Uçar çok iyi bir defansif oyuncu, Sabri Sarıoğlu, Gökhan Gönül, Hakan Balta da öyle… Caner’i sol bek oynatamıyoruz. Bu kadar müthiş bir sol ayağı sol bek oynatamıyoruz. Neden? Çünkü bilgi eksikliği var. Caner’in nasıl bir kumaşı var biliyor musunuz? Topa nasıl vuruyor biliyor musunuz? Her topa vurduğunda 5 dakika onu seyrediyorum. Ama nasıl oynayacağını bilememek gibi bir sorunu var. Bunu en başta da kendim için söylüyorum. Bu konuda Ayhan Akman çok iyi bir örnektir. 
   
Evet, biliyorum. Onunla yaptığımız röportajda “Ben futbol oynamayı Lucescu döneminde öğrendim” demişti.
Ayhan Akman gerçekten iyi futbolcudur, kumaşı bellidir. Ama futbolu belli bir aşamadan sonra oynaya oynaya öğrenmiştir. Şimdi de bize öğretiyor. Emre Aşık nasıl oynuyor zannediyorsunuz? Futbolu biliyor, pozisyon alıyor, hamleyi ne zaman yapacağının farkında. Tecrübeli yani. Tecrübe, oyunu bilmek aslında. Türkiye’de oyunu ancak oynayana oynaya öğrenebiliyorsunuz. Avrupa’daki oyuncu bu bilgiyi temelden alıyor.
   
"SAÇLARIMIZA AKLAR DÜŞTÜ"
Avrupa’nın üst düzey takımlarındaki oyuncular yılda ortalama 60-70 maç oynarken, bu sayı ülkemizde 40-50 maçla sınırlı. Bu maç eksikliği bizim biraz daha geride kalmamızda bir etken midir sence?

Oradaki psikolojik şartlarla buradaki arasında dağlar kadar fark var. Sen burada bir maç kaybettiğin zaman 15 gün sokağa çıkamıyorsun. Oradaki oyuncu kaybettiği maçın ardından stadın barında bir şeyler içiyor. Bakın Sabri’nin saçlarına kaç tane beyaz var. Daha 24-25 yaşında. Benim de saçlarımda aklar oluşmaya başladı. Bunlar hayatın gerçekleri. Kafamıza takmıyoruz diye bir şey yok. Sokağa bu gerçeklerle çıkıyoruz. Evet, çok para kazanıyoruz. Peki, Chelsea’deki adam çok para kazanmıyor mu, onlar da şöhretli değil mi? 
     
Asıl sormak istediğim, onların daha fazla maç yapıyor olmasının, karşı karşıya geldiğimizde bizim açımızdan bir dezavantaja dönüp dönüşmediği.
Onların şöyle bir avantajı var, biz senede 10 tane üst düzey maç oynuyoruz, onlar o düzeyde 50 maça çıkıyor. Tabii bu da onlara bir avantaj getiriyor. 
    
"SARACOĞLU, MİLLİ TAKIM STADI OLSUN"
Milli Takımımız bütün maçlarını evinde oynayacak deniliyor. Peki, sen evdeki maçlarda yeterince tribün desteği sağlandığını düşünüyor musun? Hele bazı maçlarda tribünleri coşturabilmek için stat hoparlöründen yapılan anonsların bile yetersiz kaldığını hatırlarsak… Milli Takım taraftarlığı konusunda bir sıkıntı var mı?

Yapsınlar bir Milli Takım stadı, her maçımızı orada oynayalım.
   
Atatürk Olimpiyat Stadı olabilir mi?
Yok, yok. O statta rakibinize baskı kuramazsınız. Futbolcu açısından keyifli bir stat değil. Mesela Şükrü Saracoğlu Stadı Milli Takım stadı olarak belirlensin, her maçımızı orada oynayalım.
   
Galatasaray kaptanı olarak bunu söyleyebilmen çok güzel.
E tabii… Orada oynayalım, 50-60 bin seyirciyle rakibin üzerinde bir baskı kuralım. Ya da İnönü Stadı’nı seçsinler, bütün maçlarımızı orada oynayalım. Şimdi Aslantepe projesi tamamlanıyor; orayı seçsinler. Yani rakibin üzerinde baskı kurulabilecek bir stat seçilsin ve bütün maçlarımızı orada oynayalım.
    
Hep aynı statta oynamanın getirdiği bir avantaj var mıdır? 
Olmaz mı? Ali Sami Yen’de kendimi evimdeki yatak odasından daha rahat hissediyorum. Ali Sami Yen’deyken bana dünyanın en iyi futbolcusuyum gibi geliyor. Sanki güllerin üzerinde yürüyormuş gibi hissediyorum. Geçenlerde bir takımın yönetici “Ali Sami Yen kokuyor” demişti. Ben kazan dairesinin o kokusunu bile seviyorum. Her maç öncesi orada çay içmek benim için bir zevk. Yani alıştığınız stadın atmosferi çok önemli. 
    
Futbol artık gerçek bir endüstri haline dönüştü. Yayın gelirleri, sponsorlar derken inanılmaz paralar dönüyor. Bu durum oyunun ruhuna nasıl yansıyor? 
Para, oyunun ruhunu etkilemez. Ben gazozuna da oynasam aynı şekilde oynarım. İdman maçında bile kendimi yerlere atıyorum, kaybetmeyeyim diye. Hayatım boyunca oynarken primi düşünmedim. Çok büyük primlerin verileceği maçlar da oynadım ama parayı aklıma bile getirmedim. Oyuncuların yüzde 90’ı da böyledir. Futbolcu sadece oynayıp kazanmayı düşünür. Ben de hep parayı değil kariyeri düşündüm. Kariyer zaten size parayı da getirir. 
    
"G.SARAY KAPTANLIĞI EN BÜYÜK ONURUM"
Galatasaray kaptanlığını Türkiye için oldukça erken bir yaşta aldın. Sorumluğunun artması da seni bir vites daha yukarı taşımış görünüyor. Bu konuda ne söyleyeceksin?

Mourinho’nun çok güzel bir sözü var, “Bana baskı var mı diye soruyorlar, baskı evine ekmeye götürmeye çalışan insanların üzerinde olur” diyor. Evet, benim üzerimde baskı var ama ben bu baskıdan keyif alıyorum. Bir de şöyle bir şey var. Galatasaray taraftarı bazen bana homurdanıyor. En fazla gücüme giden de bu oluyor. Çünkü ben iyi de oynasam kötü de oynasam daima mücadele ediyorum. Babam da bana homurdandığında bozuluyorum.  Çünkü ailemden biri huzursuzluk çıkarmış gibi geliyor. Galatasaray’daki homurtulara da aile içindeki huzursuzluk olarak bakıyorum. Kaptanlığa gelince, çok seviyorum. Pazubandı her taktığımda, soyunma odasından çıkarken aynaya her baktığımda içimden “Çok şükür” diyorum. Bunu yaşadığım, bu pazubandı koluma taktığım için… Dünya hayatımda yaşayabileceğim en büyük onur Galatasaray kaptanlığı. Bu konuda çocuk ruhlu düşünüyorum. Evde odama gidip pazubandıma bakıyorum. Düşünsenize, en büyük hayalinize kavuşmuşsunuz. Galatasaray kaptanlığını lâyıkıyla yaptığımdan bir gram bile şüphem yok. Hiç yakışıksız bir davranışta bulunmuyorum, çok da güzel taşıdığımı düşünüyorum. İnşallah şampiyonlukla da taçlandırırsak, kupayı kaldırdığım gün dünyanın en mutlu insanı olacağım. 
    
Bir gün kaptan olacağını hayal ediyordun da Hakan Şükür’ün yerinde oynayacağını düşünür müydün?
Bir şey söyleyeyim mi, herkes o bölgede kötü oynadığımı düşünüyor ama ben çok iyi oynadığımı düşünüyorum. Takımım için gerekeni yaptım. Her şeyi takımım için yapıyorum zaten. Orada savaştım, topu korudum, takımımın öne çıkmasını sağlamaya çalıştım, gol de attım.
  
Biz klasik bölgesinin dışında oynatılmak istenen bazı oyuncuların buna razı olmadığına da şahit olmuştuk. 
Ben Galatasaray’da sağ bek de oynadım. 3-5-2 sisteminde beşlinin solunda da oynadım. Ön libero, forvet arkası, kanatlar, her yerde oynadım. Bana ne görev verirlerse onu yaparım. “Otur bekle” desinler oturur beklerim. Çünkü ben Galatasaraylıyım. Ama bunun benim için ne demek olduğunu bilmiyorlar. “Galatasaray taraftarına yaranmaya çalışıyor” diyorlar. “Benim buna ihtiyacım yok” dediğimde de millet yanlış anladı. Ben bunu söylemiyorum ki. Ben ölesiye Galatasaraylıyım, ben bir Galatasaraylının düşünebileceği kadar takımımı düşünüyorum. Oynamadığım maçta taraftar gibiyim. Kendi maçımı izlerken kendime kızıyorum.  
   
"GİTMEK İSTİYORUM, ŞARTLAR BENİ ÇOK ZORLUYOR"
Herkes artık “Arda Avrupa’ya gitsin” diyor. Senin gelişimin açısından da bu önemli bir aşama olacak gibi görünüyor. Bu konuda ne düşünüyorsun?

Şartlar oluşunca gitmek istiyorum. Yani şampiyon olduğumuz zaman gitmek istiyorum. Galatasaray taraftarı da beni orada görmek ister. “Bizim çocuğumuz Avrupa’da oynuyor” düşüncesi onlara da gurur verir. Burukluk olacaktır belki ama ben 90 yaşıma da gelsem yine Galatasaray taraftarıyım. Gitmek istiyorum çünkü bu ülke şartları beni çok zorluyor. Çok üstüme geliyorlar, sıkıyorlar, keyfimi kaçırıyorlar. Ben gülmeyi, eğlenmeyi, yaşamayı seven bir adamım. Belki Avrupa’da başaramayacağım ama denemek istiyorum. Buna şu anda gücüm de imkânım da yeteneğim de var. Ben bunu yapacağım. 
   
Eskiden beri hayalinin Premier Lig olduğunu biliyoruz.
İngiltere’yi istiyorum. Her zaman Liverpool’da oynamak istediğimi söylüyorum. Galatasaray’a yakın çünkü. Forması kırmızı, örf ve adetleri, gelenekleri olan bir kulüp. Hayırlısı inşallah.
  
Evlenmek?
Hayatın ne getireceği belli olmaz.  O yüzden bu konu hakkında fikir beyan etmiyorum. Sadece hayırlısı olsun diyorum. Çok hanımefendi bir kız arkadaşım var. Oturmasını, kalkmasını bilen, dünya görüşü olan, bir şeyler paylaşabildiğim bir insan. O yüzden çok mutluyum. Bana çok yardımcı oluyor. Beni hiç üzmüyor, hep işime odaklanmamı sağlıyor. Kendisi de şöhretli bir iş yaptığı için beni çok iyi anlayabiliyor. O yüzden çok huzurluyum.

Eğer Chelsea’de oynasaydım..

Posted in Spor Söyleşi on 27 Mart 2010 by Mevsimsiz_Kar

Beşiktaş’ın Brezilyalı yıldızı Bobo’dan çarpıcı açıklamalar! Genç yaşta Türkiye’ye gelen ve attığı gollerle Beşiktaş taraftarının gönlünde taht kurmayı başaran Bobo Bugün gazetesinden Ali Karaboğa’ya özel bir röportaj verdi.


Gol atamadığın zaman kendini nasıl hissediyorsun?


Benim işim takımımın kazanması için gol atmak. Bunu yaptığım zaman kendimi huzurlu hissediyorum. Aksi bir durumda ise inanın çok üzgün olmanın yanında mutsuzluğumu istemeden çevreme de yansıtıyorum. Bir forvet oyuncuyu attığı goller sevindirir. 
Gecen sezona baktığımız zaman Beşiktaş bu yıl şampiyonluk yolunda daha arzusuz bir görünüm içinde. İki sezonu nasıl değerlendiriyorsun?
Buna katılmıyorum. Takım olarak iyi bir hava yakaladık. Belki dışarıdan bu farklı görülüyor. Şampiyonlukta emin adımlarla gidiyoruz. Tabii ki istemediğimiz bazı sonuçlar aldık. Ancak gecen sezon yaşadığımız mutluluğu bu yıl da yakalaçağımıza gönülden inanıyorum.
Bu sezon Beşiktaş’ın gol yollarında ki kısırlığı neye bağlıyorsun? Nihat, Holosko, Nobre ve Tabata gibi yıldızlar neden beklenen patlamayı yapamadı?
Herkes üstüne düşen görevi en iyi şekilde yapmaya çalışıyor. Eğer ortada bir sorun varsa bu hepimizin. Yani bireysel olarak görmemek lazım. Evet çok pozisyona girmemize rağmen bunu neticeye çevirecek vuruşları yapamıyoruz. Bu da sıkıntı yaratıyor. Söylemiş olduğunuz isimlerin hepsi inanın çok çalışıyor. Hocamızda bu konuda morallen yanımızda oluyor. Kalan maçlarda daha iyisini yapmak için takım olarak çok çalışıyoruz.. 
Türkiye’ye geldiğinden bugüne kadar milli takıma seçilmedin. Kendini yeterli görüyor musun? Bunun sebebi sence nedir?
Milli takımda yer alan bütün oyuncaların tamamına yakın dev takımlarda forma giyiyor.  Dunga’da kafasında kurduğu takımda olmadığımı düşünüyorum. Ancak ilerde ne olacağı belli olmaz. Bu değildir ki hiç milli takıma seçilmeyeceğim. Şans verilirse çıkıp bunu en iyi şekilde değerlendireceğim.

Milli takımda onayan oyuncuların büyük takımda olduğu için seçildiğini söylüyorsun. Ancak ülkemizde G.Saray’da forma giyen Elano ve F.Bahçe’nin kadrosunda olan Santos bu şansı seçiliyor?
Onlar Türkiye’ye gelmeden milli takımda zaten oynuyorlardı. Buraya gelmeleri bu durumu değiştirmedi. Ben oynayan arkadaşlarımın içinde milli takım formasın hak etmiyorum demiyorum. Bu yanlış anlaşılmasın. Dediğim gibi tercih Dunga’nın. Saygı göstermek lazım.

Burada şunu çıkardım. Yanlışım varsa düzelt. Bobo, bugün Beşiktaş’ta değil de Chelsea  ve Real Madrid ve M.United gibi takımda forma giyiyordu. Dunga o zaman milli takıma çağırdı. Doğru mu?
(Önce yüzüme bakıp durdu ve kafasını onayladığını göstererek öne doğru salladı.) Evet… Bu
söylemiş olduğunuz kulüplerde yer alsaydım o zaman daha gözde olur ve milli takımda oynama şansım olurdu. Ancak Beşiktaş’ta olmaktan da mutluyum. Görmek isteyen böylede görür…

Futbol hayatını Beşiktaş’ta devam etmek ister misin? Milli Takıma gitmek için büyük bir takıma gitmek gibi bir düşüncen var mı?

-Şu an Beşiktaş’ta ayrılmayı düşünmüyorum. Burada da Şampiyonlar Ligi’nde mücadele ediyorum. Belki ileriki zamanlarda Şampiyonlar Ligi’nde final oynayacak bir ekipde de oynamak isterim. Bunu da zaman gösterir. Benim kafam da Beşiktaş’la başarılar yakalamak.

Brezilyalılar yıldızlara özellikle 30 yaşından sonra büyük performans kayıpları yaşıyor. Bu Brezilyalılar’ın bünyesinden dolayı mı oluyor?

-Avrupa’ya baktığınız birçok oyuncu uzun süre futbol oynayabiliyor. Ben dahil olmak üzere birçok Brezilyalı oyuncunun çocukluğu yokluklarla geçmiştir. Fakirlikten gelen biz oyuncuların beslenmesi de zayıf oluyor. Bir de 20 yaşında bir yükleme yapıldığında belirli bir yaştan sonra bu bizlerde erken çöküntüye neden oluyor… 

Beşiktaş’a geldiğinden bugüne kendisini üzen hangi maç oldu?

-Sanırım 2006-07 sezonuydu. Antalyaspor ile deplasman da karşılaştık. Bu maçta takımım adına 3 gol atmıştım ama maç sonu inanın attığım gollerin sevincini yaşayamadım. 3-1 önde getirdiğimiz mücadele 4-4 berabere sonuçlanmıştı. Alınan 1 puana takım olarak çok ama çok üzüldük. Böyle bir maçın bir daha görmemek için dua ettim.
 
Güiza ile oynasaydın, Beşiktaş farkı olur muydu?

-Nerden bilebilirim ki. Bunun için öncelikle Güiza’nın Beşiktaş’ta oynaması gerekiyor. Bu nedenle bunu şu anda değerlendirmek yanlış olur.

Özelliklerini bildiğim için soruyorum.

-Tabii ki etkili olur. İspanya’da attığı gollerle kendisini ispatlamış bir oyuncu. 
Son sorum ise Bursaspor’un şampiyon olur mu?

-(Yüzüme bakıp gülümsedi ve Türkçe olarak) 5 hafta sonra görüşürüz.

Fener Maçları Kabustu

Posted in Spor Söyleşi on 04 Şubat 2010 by Mevsimsiz_Kar

Galatasaray’ın unutulmaz futbolcularından Hasan Şaş, anılarıyla ortalığı kırdı geçirdi. "Kendisini gazı kaçmış konuk" olarak nitelendiren Şaş, Fenerbahçe maçlarıyla ilgili anlattığı olaylarla izleyenleri kahkaha krizine soktu. Fenerbahçe’yle Kadıköy’de yaptıkları maçlarının kendisi için kâbus gibi olduğunu anlatan Şaş, “İyi de oynasan, en iyi kadroyla bile çıksan yeniliyorsun, hatta bir maçtan önce Mondragon soyunma odasında mum bile yaktı, ama yine yenildik” dedi.


 
17 yıl top koşturduktan sonra futbolu bırakan eski Galatasaraylı Hasan Şaş, önceki akşam CNNTÜRK’te konuk olduğu Saba Tümer’in “Bu Gece” programında yaptığı esprilerle usta komedyenlere taş çıkarttı. “Kendisini gazı kaçmış konuk” olarak nitelendiren Şaş, Fenerbahçe maçlarıyla ilgili anlattığı olaylarla Tümer’i kahkaha krizine soktu. Fenerbahçe’yle Kadıköy’de yaptıkları maçlarının kendisi için kâbus gibi olduğunu anlatan Şaş, “İyi de oynasan, en iyi kadroyla bile çıksan yeniliyorsun, hatta bir maçtan önce Mondragon soyunma odasında mum bile yaktı, ama yine yenildik” dedi.
  
Saba Tümer’in “Maçlara nasıl hazırlanıyordun?” sorusuna Şaş, şöyle yanıt verdi:
 
“Şimdi Fenerbahçe’yle oynayacağız tabii stresli Kadıköy’de… Saat 00.00-01.00… Herkes uyumuş, bende uyku yok. Oda arkadaşım da yok, tekim. Odamı paylaşmam… Diğer odaların altına bakardım, ışık arardım, kim uyanık diye… Koridorları gezerdim. Hatta Emre Aşık ‘Yine uyumadın mı?’ derdi. Odasına giderdim. O da ‘Fenerbahçe maçları böyledir’ derdi. O statta yenilmek çok kötü bir şey… İyi oynasan da kaybediyorsun, kötü oynasan da… Büyü mü var statta anlamıyorum. En iyi kadroyla gittik, yine yenildik. En iyi maçımızı oynadık, yine yenildik. Hiçbir şey anlamadım. Bir gün çok iyi oynadık 30 dakika… Fenerbahçe’yi stadında hapsettik. Kezman topu aldı, vurdu. Top Ergün ağabeyin poposuna değdi. Auta gidiyordu, gol oldu. Ergün ağabey dedi ki; “Ulan ne oluyor?’ Ne oluyoru var mı, orana çarpıyor, burana çarpıyor yine gol oluyor. Büyülü bir stat”. 
 
Şaş, Mondragon’un mum yaktığı maçla ilgili de “Bülent Tulun’a dedim ki, ‘Abi bu soyunma odasını yakacak, yine yeniliyoruz’. Mum yaktı, şeyleri öptü, ama yok, yine yenemiyoruz. Olmadı, benim böyle mum yakma gibi hiç öyle şeylerim yoktu. Sadece dua ederdim maçtan önce” diye konuştu.
 
"HAKAR ŞÜKÜR’E KATILIYORUM"

“Çin’i yendik, döneceğiz. Ergün ağebeyi otelde gördüm. Yüzü bembeyaz, ne olduğunu sordum. Dedi ki, ‘Rüyamda bütün dişlerim elimdeydi’ dedi. Rüya tabirlerini az çok bilirim. Dedi ki, ‘Toplu ölüm, gidiyoruz hepimiz’. Uçağa bindik. 1,5 saat sonra türbülansa girdik. Çinli kızlar koltukların altına girdi. Beni korku aldı. Uçağın burnu yere doğru… Hostesler ağladı. Ümit Özat’ın, ‘Allah’ım beni çocuklarıma bağışla’ diye dua edişi var. Arif ağabey, ‘Speak lan Kaptan’ diyor. Hakan ağabey önümde… O anları unutamıyorum. Köpekbalıkları altımızda, okyanusa düştük mü, gittik. Acısız ölüm istedim Allah’tan. Dua ediyorum, 4 tane biliyorum. Ediyorum, ediyorum, ama başa dönüyorum. En sonunda dedim ki, ‘Allah’ım Hakan Şükür’ün ettiği bütün dualara katılıyorum.’ O benden fazla biliyor çünkü… O günden sonra uçakla aram yok. Kokpitte yolculuk ediyorum”.
 
İNCİLER
* ”Futbolcular, futbolu bırakınca takım arkadaşlarıyla daha az görüşür. Bu doğruymuş, iyice anladım. Oynarken o yaşanan stresli ortamdan çıktıktan sonra futbolcu kendisini yalnız hissediyor. Yapılan her hareket ona dokunuyor, gazı kaçıyor. O futbolcuyken yaşadığın şaşaa kalmıyor. Bu durumu yaşayacağımı biliyordum, ama yaşayınca daha iyi anlıyorsun”.
 
* ”Galatarasay’da 11 yıl top koşturduktan sonra Sivas’a, Gaziantepspor’a gitmek istemedim. Sivas bu yıl çok kötü gitti. Orada küfür yemek istemezdim. Ama futbolu bu yıl bıraktığıma pişman oldum. İlk 5 ay çok zorluk çektim. Eşim evde öldü, bitti kızcağız… Kaçacak delik aradı”. 
 
* ”Stresi atıp, eve geliyordum, ama şimdi o stresi atacak bir şey yok. İnsanın canı koşmak bile istemiyor. Bir iki kez halı saha maçına gittim. Bir iki şut çektim, auta gitti. Başladılar sallamaya… Zaten 15 yıl salladılar, bari hali sahada rahat bırakın dedim. Oraya da gitmedim. Herkese küstüm. Latif Doğan’ın türküsü gibi herkese küstüm ama yine güleriz”.
 
* ”En çok eleştirilen futbolcuların başında geliyordum. Sahadaki o agresif tavırlar falan… Yine maça çıksam yine kavga ederim. Yine çalım atarım, bir tane top var çünkü… 90 dakikada çok az top ayağınıza geliyor. Kendinizi göstermeniz gerek. Risk alıyordum. Küfürlü risklere giriyordum, ‘Versene lan topu’ diyordum. İki tane top olsa birini verirdim, ama bir tane sonuçta…
 
* Maçlarda sadece Hakan Şükür’e pas atıyordum, adam uzun ya… Her şeyden onu görüyordum. Pas atmazsak bize kızıyordu.
 
* Emre Belözoğlu’nun, Galatasaray’da forma giyerken Fenerbahçeli olduğunu biliyordum. Ama Emre işini hep iyi yaptı. Bu tür şeyler futbolda oluyor. Örneğin bizde de Arif Erdem, Beşiktaşlı’ydı. Şimdi de Fenerbahçe’de oynayan 3-4 tane Galatasaraylı var, ama onların isimlerini söylemeyeyim. Zor durumda kalırlar”. 
 
* Tavla oynarım, iyi oynarım, ama kazanamayınca tavlayı kırarım. Çok kırdım. Emre Aşık efsunlu… Onu yenemem. Emre Aşık değişik, her yerden gelirim üstüne, ama tek zarla bitirir o…